جبار باغچه‌بان

پنجشنبه ۱۳٩٠/٥/٢٠

میرزا جبار عسگرزاده معروف به جبار باغچه‌بان (۱۲۶۴، ایروان - ۴ آذر ۱۳۴۵) بنیان‌گذار نخستین کودکستان و نخستین مدرسه کر و لال‌های ایران در تبریز است. او همچنین اولین مؤلف و ناشر کتاب کودک در ایران است

پيام هاي ديگران ()

نانو فییبر تولید انرژی الکتریکی از پوشاک

پنجشنبه ۱۳٩٠/٥/۱۳

 "نانو تکنولوژی" به گفته بسیاری از محققان راه حل های بسیار ساده و ارزان قیمتی را در پیش روی صنعتگران و جوامع بشری قرار داده است. پژوهشگران نانو تکنولوژی دانشگاه برکلی کالیفورنیا در پژوهشی با نام "انرژی پوشاک" موفق به مهار انرژی نانو فیبرهایی شده اند که می تواند در صنعت پوشاک و منسوجات بافته شده توسط نانو فیبرها تحولات گسترده ای ایجاد نماید.  به گفته آقای لین (Liwei Lin) استاد دانشگاه برکلی کالیفرنیا و رئیس تیم تحقیقات بین المللی "توسعه نانو موتورها در نانو فیبرها" ، این تکنولوژی در نهایت می تواند منجر به تولید لباسهای الکترونیکی هوشمندی گردد که با استفاده از حرکات فیزیکی بدن انرژی الکتریکی تولید می نمایند.  بر اساس این تحقیقات، نانو فیبرها از ماده اولیه PVDF (Polyvinylidene Fluoride) ساخته می شوند که قابل انعطاف و نسبتا ارزان هستند.در این پژوهش که نتایج آن هنوز دقیقا محاسبه نگردیده است، به لحاظ تئوری می توان از حرکات بدن در لباس برق تولید کرد. همانطور که می دانید نانو فیبرها آنقدر کوچک هستند که حرکات آنها در نسوج لباس توسط فردی که لباس را پوشیده است احساس نمی گردد اما نانو موتورهای بکارگرفته شده در اینگونه لباس ها می توانند از این حرکات انرژی الکتریکی تولید نمایند. موضوع نانو ژنراتورهای پارچه ای در بخش نامه های نانو (Nano Letters) مجله انجمن شیمی ایالات متحده آمریکا منتشر شده در فوریه 2010 بصورت مفصل شرح داده شده است.همانطور که می دانید تبدیل انرژی مکانیکی به الکترونیکی توسط نانو ژنراتورها، موضوع جدیدی نیست و پیش از این نیز تیم پژوهشی دیگری موفق به ساخت نانو ژنراتورهایی از جنس نیمه رسانا های معدنی مانند اکسید روی و باریم تیتانید شده  بود. به گفته استاد لین نانو موتورهای معدنی در مقایسه با نانو موتورهایی آلی که این تیم پژوهشی موفق به ساخت آن شده است به مقدار قابل توجهی سخت تر و شکننده تر می باشند. نانو ژنراتورها با قطری کمتر از 500 نانو متر، تقریبا 100 بار کوچکتر از قطر موی انسان و 0.1 قطر الیاف پارچه های معمولی می باشند. محققان بارها و بارها با کشش و پیچش نانو فیبرها، موفق به دریافت خروجی الکتریکی در حدود 5 تا 30 میلی ولت و 0.5 تا 3 نانو آمپر شده اند. با این وجود پژوهشگران پس از کشیدن و رهاکردن نانو فیبرها به مدت 100 دقیقه در فرکانس 0.5 هرتز (دور در ثانیه) هیچگونه آثاری مبنی بر تخریب قابل توجه در نسوج نانو فیبرها نیافته اند.  تیم آقای لین در دانشگاه برکلی در حوزه تکنیکهای الکتروریسی جهت ایجاد نانو ژنراتورهای پلیمری باندازه 50 میکرومتر در شبکه های جدا از هم پیشگام می باشد. این فناوری موجب می گردد تا با کنترل چیدمان نانو ژنراتورها بر روی سطوح نانو فیبر و قرارگیری قطبهای منفی و مثبت در مقابل یکدیگر، همانند یک باطری بزرگ انرژی الکتریکی تولید گردد. محققان می گویند در صورت عدم وجود چنین کنترلی در قرارگیری قطبهای مثبت و منفی، ممکن است هر یک از نانو ژنراتورها انرژی دیگری را خنثی نموده و در نتیجه مقدار زیادی از انرژی تولید شده به هدر برود.  پژوهشگران اثبات کرده اند که انرژی تولید شده از این روش می تواند تا 21.8 درصد و با میانگین 12.5 درصد بازدهی داشته باشد. شگفت انگیز اینکه به گفته یکی از اعضاء این تیم تحقیقاتی، دامنه راندمان موثر انرژی بدست آمده از این نانو فیبرها 0.5 تا 4 درصد بیشتر از نوعی ژنراتور های آزمایشی ساخته شده از فیلمهای PVDF فیزیو الکتریک (Piezoelectric) و 6.8 درصد بیشتر از نانو ژنراتورهای ساخته شده از  نانو سیم های اکسید روی می باشد.

پيام هاي ديگران ()

ذخیره اطلاعات دو میلیون کتاب در فضایی کمتر از یک تمبر پستی

شنبه ۱۳٩٠/٥/۸

Nanospin عنوان پروژه‌ای است که با هدف استفاده از نانوذرات برای ذخیره اطلاعات، به صورت مشترک میان شرکایی بین‌المللی از کشورهای اروپایی اجرا خواهد شدر این پروژه کمپلکس‌های نانوذره‌یی فلزی تولید می‌شوند. این نانوذرات دارای هسته فلزی و یک یا چند لایه از فلزات فرومغناطیس یا آنتی‌فرومغناطیس، جهت کنترل خواص مغناطیسی فلز می‌باشند. این کمپلکس به نام نانوآنیون معروف است و کاربردهای وسیعی در پزشکی، حافظه‌های مغناطیسی و ادوات کوانتومی دارد. این خوشه‌های چندلایه با تراکم فلز در قطرات هلیوم مایع به دست می‌آیند. این قطرات با انبساط مایع هلیوم درون خلاء حاصل می‌شوند و با عبور از درون یک محفظه مطابق شکل، بخارات فلزی معلق درون محفظه را جذب و تشکیل خوشه می‌دهند. ذرات درون مایع به هم دیگر رسیده،‌ سرد شده و منعقد می‌شوند، که این فرآیند کمتر از چندمیکروثانیه به طول می‌انجامد. زمان عبور هر قطره از هر سل چند میلی‌ثانیه است و با توجه به این که زمان انعقاد چند میکروثانیه است، قبل از خروج قطره از هر سل و ورود به سل بعدی یک لایه از جنس همان فلز موجود در سل اول روی قطره منعقد می‌شود. با این روش می‌توان چند لایه مختلف را جداگانه روی هم قرار داد و واحدهای سازنده منفرد را به دلخواه عامل‌دار کرد. به دلیل امکان کنترل فوق‌العاده در هنگام تولید این واحد‌ها و امکان کنترل فرآیند عامل‌دار کردن و افزودن لایه‌های بعدی به صورت فرومغناطیس و یا آنتی‌فرومغناطیس، می‌توان نانوخوشه‌هایی با اسپین داخلی طراحی کرد. در نهایت با افزودن یک لایه غیرمغناطیسی می‌توان نانوخوشه‌های عامل‌دار را روی این ذرات قرار داد. توانایی کنترل این فرآیندها تحولی شگرف را در حوزه‌های اسپینترونیک و حافظه‌های مغناطیسی مانند حافظه‌های مغناطیسی با ظرفیت بالا یا کامپیوترهای کوانتومی ایجاد خواهد کرد؛ به عنوان مثال با ‌استفاده از این نانوذرات مغناطیسی، قابلیت ذخیره بیت‌های اطلاعاتی را، با تعیین جهت اسپین مغناطیسی آنها را کنترل کرد. به گزارش ایسنا از ستاد ویژه توسعه فن‌آوری نانو، با فراهم شدن شرایط جهت ذخیره اطلاعات روی نانوذرات، حجم ذخیره سازی اطلاعات 100 برابر بیشتر از میزان فعلی خواهد شد.  با عملی شدن این پروژه‌ می‌توان اطلاعات دو میلیون کتاب یا یک کتابخانه بزرگ را در فضایی کمتر از اندازه یک تمبر ذخیره کرد

پيام هاي ديگران ()

فناوری‌نانو، گامی بسوی ساخت باتری‌های دائمی بدون نیاز به شارژ

جمعه ۱۳٩٠/٥/٧

امروزه یافتن انرژی‌های جایگزین و به‌خصوص دست‌یابی به‌روش‌های مؤثرتر برای تأمین انرژی میکروتراشه‌ها -که بلوک‌های ساختمانی فناوری‌های روز از قبیل تلفن‌های هوشمند و رایانه‌های سریع‌تر هستند- یکی از انگیزه‌های تحقیق در زمینه فناوری‌های نوین است.

به‌همین منظور اخیرا محققان دانشگاه RMIT و دانشگاه ملی استرالیا با انجام تحقیقی مشترک و با ترکیب اصول ساخت میکروتراشه‌ها و فناوری فیلم‌های نازک و استفاده از خاصیت پیزوالکتریک این فیلم‌ها در تبدیل فشار مکانیکی به الکتریستیه، برای اولین بار موفق به ساخت نوعی باتری شدند که با یک ضربه انگشت شارژ می‌شود. این یافته گام بسیار مهمی به‌سمت دستیابی به دستگاه‌های الکترونیکی قابل حمل خود شارژ شونده به‌شمار می‌آید. آنها در این روش برای اولین بار توانستند با اندازه‌گیری دقیق میزان ولتاژ و جریان حاصل از فیلم‌های نازک پیزوالکتریک، قابلیت تولید انرژی آنها را معین کنند. به باور این محققان فیلم‌های نازک به‌دلیل امکان روکش کردن قطعات الکترونیکی با آنها، تنها گزینه مناسب برای این کار به‌شمار می‌آیند. برخی از نتایج شگفت آور این یافته مهم در آینده، استفاده از انرژی پیزوالکتریکی تعبیه شده در کفش برای شارژ تلفن‌های همراه و یا تأمین انرژی الکتریکی رایانه‌های همراه از طریق تایپ کردن و یا حتی تبدیل فشار خون به انرژی الکتریکی در باتری‌های قلب است که در واقع به‌معنای در اختیار داشتن باتری‌های دائمی و بدون نیاز به شارژ خواهد بود. به گفته بی‌هاسکاران (Bhaskara N ) اگرچه این تحقیق امکان استفاده از خاصیت پیزوالکتریک در ساخت چنین باتری‌هایی را ثابت می‌کند اما تحقق عملی آن با دشواری‌های زیادی روبروست که مهمترین آن یافتن راهی برای تقویت انرژی تولید شده توسط فیلم‌های نازک پیزوالکتریک به‌منظور تعبیه آن در ساختارهای فشرده و ارزان است.

پيام هاي ديگران ()

فناوری نانو چیست؟

جمعه ۱۳٩٠/٥/٧

 

فناوری‌نانو واژه‌ای است کلی که به تمام فناوری‌های پیشرفته در عرصه کار با مقیاس نانو اطلاق می‌شود. معمولاً منظور از مقیاس نانوابعادی در حدود 1nm تا 100nm می‌باشد. (1 نانومتر یک میلیاردیم متر است). اولین جرقه فناوری نانو (البته در آن زمان هنوز به این نام شناخته نشده بود) در سال 1959 زده شد. در این سال ریچارد فاینمن طی یک سخنرانی با عنوان «فضای زیادی در سطوح پایین وجود دارد» ایده فناوری نانو را مطرح ساخت. وی این نظریه را ارائه داد که در آینده‌ای نزدیک می‌توانیم مولکول‌ها و اتم‌ها را به صورت مسقیم دستکاری کنیم. واژه فناوری نانو اولین بار توسط نوریوتاینگوچی استاد دانشگاه علوم توکیو در سال 1974 بر زبانها جاری شد. او این واژه را برای توصیف ساخت مواد (وسایل) دقیقی که تلورانس ابعادی آنها در حد نانومتر می‌باشد، به کار برد. در سال 1986 این واژه توسط کی اریک درکسلر در کتابی تحت عنوان : «موتور آفرینش: آغاز دوران فناوری‌نانو»بازآفرینی و تعریف مجدد شد. وی این واژه را به شکل عمیق‌تری در رساله دکترای خود مورد بررسی قرار داده و بعدها آنرا در کتابی تحت عنوان «نانوسیستم‌ها ماشین‌های مولکولی چگونگی ساخت و محاسبات آنها» توسعه داد.

پيام هاي ديگران ()

استفاده از فناوری نانو در صنعت بسته بندی

جمعه ۱۳٩٠/٥/٧

تهیه و تولید غذاهااز فناوری نانو در صنعت غذایی می توان به شکل های مختلفی استفاده کرد. این کاربردها می تواند شامل استفاده از فناوری نانو در مواد بسته بندی، کشاورزی، فرایندهای تولید غذا و خود غذا باشد.
از فناوری نانو در صنعت غذایی می توان به شکل های مختلفی استفاده کرد. این کاربردها می تواند شامل استفاده از فناوری نانو در مواد بسته بندی، کشاورزی، فرایندهای تولید غذا و خود غذا باشد. ابزارها یا روش های فناوری نانو که طی کشت، تولید، فرآوری یا بسته بندی غذا استفاده می شوند؛ را نانوغذا (nanofood) می نامند. این تعریف از نانوغذا را نانوفروم (NanoForum) ارائه داده است.
بسته بندی
امروزه استفاده از فناوری نانو در صنایع بسته بندی غذا امری عادی است. این بسته بندی ها را می توان به دو دسته مختلف تقسیم نمود: دسته اول بسته بندی های فعال که حاوی موادی با عملکردی خاص هستند (شبیه به بسته بندیهایی که از ورود اکسیژن و فساد غذا جلوگیری می کنند)؛ اما دسته دوم بسته بندی های هوشمند است که به تغییرات محیط واکنش نشان می دهند (مثل شناسایی پاتوژن ها). در حال حاضر برخی شرکت ها در ظروف بسته بندی مقوایی از نانومواد استفاده می کنند. این نانومواد شامل چسب هایی مبتنی بر نانوذرات نشاسته است که از منابع تجدیدپذیر تهیه و جایگزین چسبهای مبتنی بر مواد نفتی می شوند. همچنین در ظروف بسته بندی مقوایی، نانومواد جایگزین پلی وینیل استات (PVA) و پلی وینیل الکل می شوند. از دیگر نمونه های کاربرد فناوری نانو در صنایع بسته بندی می توان به موارد زیر اشاره نمود:
استفاده از بطری های پلاستیکی ساخته شده از مواد نانوکامپوزیت و استفاده از لایه های پلاستیکی ضد قارچ و ضدباکتری که دارای طول عمر بیشتری نیز هستند.
کاربرد در مراحل زراعت
استفاده از فناوری نانو در صنعت کشاورزی، آینده روشنی در شکل گیری فرآیندهای کشاورزی و افزایش دقت در این کار، ترسیم نموده است؛ به عنوان مثال نانوحسگرهای پراکنده شده در یک مزرعه می توانند همه موارد مربوط به آن را، از مواد مقوی و میزان آب گرفته تا وجود بیماریها، قارچ ها و آفت های دیگر، اندازه گیری کنند. این حسگرها می توانند برای رساندن مقدار مشخص و دقیقی از یک آفت کش یا کود، با نانوذرات یا نانوکپسول ها برهمکنش داشته باشند. این کار می تواند منجر به کاهش هزینه و میزان پراکندگی این مواد شیمیایی در محیط های کشاورزی شود. علاوه بر این موارد، به کمک نانوتراشه ها در مزرعه ها، می توان حیوانات مضر را شناسایی و ردیابی کرد و از آنها تصویربرداری نمود. چنین تراشه هایی می توانند در رساندن میزان مشخصی از داروهای واکسیناسیون و مواد درمانی دیگر نیز مورد استفاده قرار گیرند.
زراعت برای فناوری نانو
از دیگر زمینه های جذاب که در فناوری نانو مطرح است می توان به استفاده از گیاهان در تولید مستقیم مواد اولیه در صنعت فناوری نانو اشاره نمود. به عنوان نمونه ای از این کاشت ذرات میتوان به تولید نانوذرات طلا به وسیله گیاه یونجه اشاره نمود. در این فرایند، گیاه یونجه را در خاک غنی شده از طلا رشد می دهند و بدین ترتیب طلا در بافتهای گیاهی رسوب می کند و بعد از این مرحله می توان نانوذرات طلا را از طریق روش های مکانیکی از این گیاه جداسازی نمود.فرآوری غذاهااز نانوذرات و نانوکپسول ها برای منظورهای مختلف در مواد خوراکی استفاده می شود. از کاربردهای آنها می توان به افزایش ماندگاری غذا، تغییر خواص، افزایش ارزش غذایی و تغییر مزه اشاره نمود.
به عنوان مثال امروزه نانوکپسول های پر شده از روغن ماهی تونا (یک منبع اسیدهای چرب اُمگا 3) را به برخی از انواع نان اضافه می کنند. شکست کپسول ها در بدن، باعث رها شدن روغن مورد نظر می شود، این در حالی است که هیچ مزه ناخوشایندی از این روغن احساس نمی شود.
آینده نانوغذا
در حال حاضر منظور از اصطلاح نانوغذا، غذاهایی نیست که مستقیماً از روش های فناوری نانو به دست آمده اند. اما در آینده اتفاقات زیادی رخ خوهد داد. مثلاً ممکن است روزی نانوماشین هایی تولید شود که توانایی تولید مولکول به مولکول غذاها را داشته باشند (اما این کار سال ها به طول خواهد انجامید). اما برخی از پیشرفت هایی که در آینده ای نه چندان دور در این زمینه قابل دستیابی هستند، عبارتند از: تولید بسته بندی هایی که توانایی بازتاب گرما از یک بستنی یخی را داشته و می توانند آن را از ذوب شدن در یک محیط گرم حفظ کنند؛ تولید بسته بندی هایی که می توانند خود را ترمیم کنند و بسته بندی هایی که می توانند در شرایط خاص، خواصشان را تغییر دهند، به عنوان مثال بسته بندی هایی که بتوانند فاسد شدن شیر را با تغییر رنگ نشان دهند. مانوئل مارکویز-سانچز، از دانشمندان کرافت فود (kraft foods)، طرح هایی برای نوشیدنی مبتنی بر فناوری نانو ارائه کرده است و در آنها این ایده را مطرح می کند که همه افراد یک نوشیدنی را بخرند، اما هر کس پس از خریدن نوشیدنی بتواند رنگ، طعم و غلظت آن را تغییر دهد.


منبع:www.nano.ir

پيام هاي ديگران ()

مخالفت گوگل در استفاده از فناوری تشخیص چهره

جمعه ۱۳٩٠/٥/٧

به گزارش خبرگزاری مهر، این فناوری به تازگی در سرتاسر اینترنت گسترش قابل توجهی یافته است اما مایه عصبانیت شرکتهای حریم خصوصی شده است که ادعا می کنند این فناوری مایه انحطاط حریم خصوصی و ناقض آزادی های مدنی است. وی اعلام کرد گوگل حتی اگر توانایی آن را هم داشته باشد هرگز پایگاه داده هایی برای شناسایی چهره ها نخواهد ساخت. وی در سخنان خود در کنفرانس حریم خصوصی اینترنتی Big Tent اعلام کرد توسعه سریع فناوری شناسایی چهره یکی از پدیده هایی است که تا کنون در طول عمر حرفه ای اش در علوم رایانه ای وی را شگفت زده کرده است. به گفته وی دقت شگفت انگیز این فناوری می تواند مایه نگرانی شود. شناسایی چهره به واسطه اسکن تصویر یا چهره فرد و سپس آشکار ساختن تمامی اطلاعات شخصی فرد به واسطه شناسایی چهره وی عمل می کند. یکی از شاخه های این فناوری ابزار برچسب زدن (Tag) تصاویری است که بر روی شبکه اجتماعی فیس بوک بارگذاری می شوند. وی ساخت چنین پایگاه اطلاعاتی را "ترسناک" توصیف کرده و اعلام کرد گوگل در دسته شرکتهایی که چنین فناوری را ارائه کند، قرار نخواهد داشت در حالی که برخی دیگر از شرکتها در حال عبور از این خط ترسناک هستند. اشمیت به قانونگذاران هشدار داد چنین قوانینی می توانند روح نوآوری را از بین ببرد. وی با اشاره به قانونی که شرکتهای اینترنتی فرانسوی را وادار می کند رمزهای عبور رمزگذاری نشده را برای یک سال حفظ کنند اعلام کرد خوشبختانه کشورهایی مانند فرانسه قوانین احمقانه ای که گوگل را وادار کند فعالیت خود را در آن کشورها متوقف کند وضع نمی کنند. بر اساس گزارش تلگراف، گوگل به تازگی خدمات آنلاینی به نام "داشبورد" را راه اندازی کرده است که به کاربران امکان می دهد تمامی اطلاعاتی که گوگل از آنها نگه داشته است را مشاهده کرده و در صورت نیاز آنها را پاک کنند. اشمیت می گوید امیدوار است با انجام این کار استفاده از ابزارهای آنلاین را دوستانه تر کرده و میزان مشارکت کاربران را در مفاهیم آنلاین افزایش دهد.

پيام هاي ديگران ()

با استفاده از فناوری نانو ، دانشمندان سوئدی ابرکاغذی محکمتر از چدن ساختند!

جمعه ۱۳٩٠/٥/٧

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، لارس برگلونه، پژوهشگر انستیتو فن‌آوری سلطنتی سوئد در استکهلم در این زمینه گفت که این نانوکاغذ ابداعی وی برای محکم‌تر کردن کاغذ‌های معمولی، تولید نوارهای چسبنده فوق‌العاده محکم و یا کمک به تولید جایگزین‌های مصنوعی محکم برای بافت‌های بیولوژیک قابل استفاده خواهد بود.

پيام هاي ديگران ()